عاشق

 

آخر سر خوابش نبرد . پا شد ملافه را پس زد . ترسیده بود . دوباره آن حال و هوای هولناک آشنا بود که به سراغش می آمد  .چاه کن شده بود باز . کلنگ را برداشته بود و به جان آن ذهن حزن آور همیشه درهم خود آفتاده بود . جای چاه کن هم که همیشه در ته چاه است  گیرم چاه از بهر خودش باشد!

به خودش توپید : آخر ابله فرهاد هم تیشه را به جان کوه کشیده بود نه به جان خودش .

مداد و سررسید سال گذشته را از پای تخت برداشت تا بنویسد . از این که این قلم ذهنی مدام  روانش را میخراشید به ستوه آمده بود. نوشت:

 

 مشکل آدم روشن فکر همین است که عاشقی خود را باور ندارد و مدام به دنبال توجیهی است تا احساسات درهم برهم خود را سر و سامان امید بخشی دهد . اما هر چه اصول و عقاید خود را این ور و آن ور میکند بیشتر در میان آن گرفتار میشود . بدبخت ان کس که نمی تواند عشق خود را باور کند .عشقی که نتوانیم آن را به خود بقبولانیم  قبولاندنش به آن دیگری ترس آور میشود انگار که بار گناهی را به دوش میکشیم بی صدا .

با او مینشینی و بلند میشوی . با او میخوابی اما نمیدانی که عشق ورزیده ای یا عشق بازیده ای. نمیدانی که آن موجی که از لبان تو برخاست و بر لبان او نشست از کجا سر بر آورد . نمیخواستی از ته قلب باشد اما انگار بود . نمیخواستی به این همخوابگی بیشتر از رفاقت دو تن قدر دهی اما انگار قدری بیشتر از رفاقت بود . شاید خیلی وقت بود که دیگر قلبت برایش نمیتپید و تنت خیس از عرق نمی شد اما این بار دست بر قضا عملکرد هورمونی تن تو با آن باور قدیمی " رنگ رخساره خبر میدهد ازسر درون" هم خوانی نداشت . این را تنها زمانی میفهمی که شب شده باشد و تو در بستر خود تنها و غمگین باشی . گرمای تن او را بخواهی حتی اگر به تو پشت کند و بخوابد .  آن سیاهی وحشت آور تو را فرا گیرد . در میان کلمه به کلمه حرف هایش جستجو کنی و برای هزارمین بار به تو ثابت میشود  که او بسیار واقع بینانه تر از تو دوست  می دارد. و آن زمان است که احساس میکنی از او خشمی عمیق به دل  داری .  خشمی ابدی . خشمی به زور و قدرت  تلاش برای کندن پیکره اش بر پیکر کوه .

این شب ها راه گریز برای آدم نمیگذارد . شب هایی که ته چاه توهمات غوطه میخوری و هی به حال خفقان می افتی .دلت هزار بار زیر و رو میشود .

 هان چه میگفتند در باب آن شکنجه گونی کشان ؟! میگفتند که درون گونی بی روزنی که سر تا پایت را هم قد نمیدهد می اندازنت . نمیتوانی نفس بکشی .نمیتوانی . و این حتی از آن که تو در آن تویی و آنها تو را میکوبند بدتر است .

 

 مدادش را کنار گذاشت و دست برد و هدفون را برداشت وبه گوش گذاشت . ملافه را روی سرش کشید و به هق هق افتاد...  

-                                                                                                                                                          پشت این پنجره ها دل میگیره ..غم و غصه ی دلو تو میدونی .. وقتی از بخت خودم حرف میزنم .. چشام اشک بارون میشه تو میدونی........دل من زندون داره تو میدونی ....

-                                                                                                                                                          هق  هق به شیون بدل شد ...

 

 

دعوا

 

 

 

با عصبانیت شیشه پنجره را پایین کشید و تا شانه از پنجره بیرون آمد و در حالی که با دستش اشاره میکرد داد زد:

-اهوی چه خبرته

زن کنار دستش بی اعتنا سیگار میکشید . مرد سرش را آورد تو  و در حالی که زیر لبی  می گفت: گوسفند  با حرص دنده را عوض کرد و پایش را محکم روی پدال گاز فشار داد بی آن که لزومی داشته باشد چون چند قدم جلوتر دوباره باید ترمز میکرد و به صف بی انتهای ماشین هایی که در ترافیک اتوبان گیر افتاده بودند می پیوست .

خشمش را متوجه جای دیگری کرد

-                                                                                    بالاخره برویم یا نه؟ تصمیم بگیر!

-                                                                                    زن خونسردانه دود سیگار را بیرون داد . گفت:

-                                                                                    - منظورت از این که تصمیم بگیرم شفاف نیست .منظورت اینه که بین  راه هایی که پیش پایم گذاشتی  یکی را انتخاب کنم؟اما من اینجا فقط یک راه میبینم ! آن هم راهی که تو به تنهایی انتخاب کردی! برنامه اش را چیده ای و دست اخر لطف کردی و من حقیر را در جریان فعالیت های گرانقدرت قرار دادی

-                                                                                    - ادا در نیار!!  آره یا نه!

-                                                                                    - من نمیفهمم توکه همه چیز را سیاه وسفید میبینی  چه طوره که  دست بر قضا دقیقا اون جاهایی که به نفعت هست سفیده! اصلا کی گفته اون رنگی که تو مبینی سفیده و سیاه نیست؟

-                                                                                    -  نه خانم فیلسوف من فکر میکنم این تویی که سیاه میبینی. تویی که اعتماد نمیکنی و با بدبینی ها و دو دلی هایت روزگار را به خودت و من سیاه کردی. من نفع هر دویمان را در نظر میگیرم !

-                                                                                    - عذر میخواهم چه طوره که تو می دانی نفع من در چیست اما خودم نمی دانم؟

-                                                                                    - اه بس کن دیگه!

-                                                                                     یک پف سیگار در سکوت کوتاه عصبانی دود شد.

-                                                                                    مرد کمی به جلو گاز داد و این بار نرم تر رو به سوی زن کرد.

-                                                                                    - دلیل مخالفتت چیه؟چرا نه؟

-                                                                                    - دلیل؟ تنها دلیل من اینه که به انجام این کار میلی ندارم! نمیخواهم!

-                                                                                    - یعنی  چه این که نشد دلیل! چرند میگی . لجبازیه. دلیل درست بیار . تا با هم فکر کنیم و راه حلش را پیدا کنیم تا موافقت تو هم جلب بشه!

-                                                                                    -آهان مشکل همین جاست که  خواستن یا نخواستن من اصلا مد نظرتو نیست . فقط جلب موافقتم شرطه!

-                                                                                    - آخر کمی هم به  من فکر کن من مرد هستم ! مترسک سر جالیز  نیستم که فقط واسه  پراندن کلاغ ها از من استفاده کنی . من هم خواسته هایی دارم!

-                                                                                    - خوب من هم زنم ! ربات آماده به خدمت که نیستم .الان نمیخواهم این کار را انجام بدهم .

-                                                                                    - مشکل شما زنها اینه که همه چیز را با هم قاطی میکنید .گوز چه ربطی داره به شقیقه!

-                                                                                    - مشکل شما مردها هم اینه که همه چیز رو از همه جدا میکنید . هیچ چیز تو دنیای شما به هم ربطی نداره . دست آخر هم هیچ چیز به خود شما ربط پیدا نمیکنه . خود شما هزار نفرید که در هزار ثانیه میتونه هزار چهره ،هزار تفکر و هزار نوع احساس داشته باشه ! هر ثانیه یک نفر!

-                                                                                    -لا اقل مجبور نیستیم واسه هر نیاز طبیعی زندگیمون تو مود احساسی وبستر لطیف و تر تمیز باشیم !

-                                                                                    - بمیرید 

-                                                                                    زن نگاه خشم الودش را به سوی پنجره برگرداند .

-                                                                                    مرد نگاهی نا امید به صف طویل ماشین ها انداخت و دست برد و سوئیچ را گرداند و ماشین را خاموش کرد ! آرنجش را به فرمان تکیه داد و نگاهش را نرم و مهربان کرد .

-                                                                                    -بالاخره آره یا نه؟

-                                                                                    سکوت .................................

-                                                                                    -باشه نمیرویم

-                                                                                    زن با ذوق و حیرت رویش را برگرداند و پرسید جدا؟

-                                                                                    مرد لبخند نرمی زد و گفت:

-                                                                                    - گل لجباز منی دیگه!

-                                                                                    ماشین های جلویی به راه افتاده بودند انگار گره ترافیک باز شده بود . مرد دست برد سوئیچ را گرداند . دنده را جا زد و ماشین را به راه انداخت. زن ناگهان انگار که فکری به ذهنش آمده باشد گفت:

-                                                                                    - ببین اگه برویم تا ساعت چند خونه تنهاییم؟

-                                                                                     

-                                                                                   

-                                                                                  

-                                                                                     

-                                                                                     

-                                                                           

 

آنا فرانک

 

آنا فرانک

 

 

 

آنا لیز ماری "آنه" فرانک (12 ژوئن 1929 – مارج 1945) دختر آلمانی یهودی تباری که همراه با خانواده اش و چهار نفر از دوستانش در جنگ جهانی دوم در دوره جمع آوری یهودیان توسط نازی ها در آمستردام پنهان شده بود دفتر خاطراتی نوشت که بعدها به نام "خاطرات یک دختر جوان " در تمام دنیا انتشار یافت .

فامیل او در جولای 1942در محل کار" اتو فرانک"پدر آنه در اتاق های پنهان  که آنه آن را خانه پنهان آنه نامیده بود بعد از دو سال در خفا زیستن دستگیر شده و به کمپ اسرا فرستاده شدند و همان جا آنه به همراه خواهرش از بیماری تیفوس درگذشت. پدر آنه که تنها بازمانده این گروه بود پس از آزادی دفتر خاطرات آنه را یافت و ان را انتشار داد.

دفتر خاطرات که مناسبت تولد سیزده سالگی آنه به او داده شده بود شامل تمامی وقایع زندگی او از تاریخ 12 ژوئن 1942 تا تاریخ اول آگوست 1944 میباشد از زبان آلمانی به زبان های بسیاری ترجمه شده و یکی از کتاب های پر خواننده جهان شناخته شده است و تا به حال تئاتر ها و اپراهای بسیاری بر اساس آن برپا شده .

آنه فرانک یکی از شناخته شده ترین قربانیان فاجعه هولاکاست بود که بحث های بسیاری پیرامون آن شکل گرفته است.

 

      

  ستاره های زردی که نازی  ها  یهودی ها را وادار به پوشیدن آن میکردند

 

 

ترجمه گزیده ای از این کتاب را در این قسمت میگذارم امیدوارم که ایرادها را بر نو پا بودن هنر ترجمه من ببخشایید:  

تقریبا همه خانواده ما با وجود این که فشار سنگین قوانین ضد یهودیت هیتلر را احساس میکردند . سرتاسر زندگی شان سرشار از شور و شوق بوده اند .در سال 1938 بعد از کشتار دو تا از دایی هایم به آمریکا فرار کردند و مادربزرگ پیرم نزد ما آمد که آن زمان هفتاد و سه ساله بود . بعد از مه سال 1940 روزهای خوش به سرعت ناپدید شدند .

اول جنگ و سپس کاپیتالا سین با سر رسیدن آلمانی ها در پی اش آمد .و این زمانی است که رنج کشیدن ما یهودیان به راستی آغاز شد.

ضد یهودیت اتحاد ما را به سرعت کاهش می داد . یهودی ها باید ستاره ای به سینه خود میزدند . یهودی ها باید تنها با دوچرخه های خود رفت و آمد میکردند. یهودی ها از سوار شدن به تراموا(واگن برقی) منع شدند. و حق رانندگی خودرو از آنها گرفته شد.یهودی ها تنها در ساعت سه تا پنج بعد از ظهر اجازه خرید کردن داشتند و آن هم تنها از مغازه هایی که بر سر در آنها پلاکارد (مغازه های یهودیان) نصب شده بود.یهودی ها باید از 8 شب به بعد در خانه بمانند.و حتی پس از این ساعت حق ندارند در حیاط خانه خود بنشینند. یهودیان از رفتن به تئاتر و سینما و باقی مکان های تفریحی محروم شدند.آنها در ورزشگاه های عمومی جایی ندارند. استخرها و زمین های تنیس و زمین هاکی برای آنها غدقن شده است. یهودی ها حق ملاقات مسیحی ها را ندارند .یهودی ها باید به مدرسه یهودی ها بروند و بسیاری از این دست محدودیت ها!!

بنابراین ما نمیتوانیم این کار را بکنیم و از آنجام آن کارهای دیگر هم منع شده ایم!! و با وجود تمامی اینها زندگی ادامه می یابد.

 

    

 

 

عشق آرام

 

روی یک تکه کاغذ دم دستی نوشت

 کافی شاپ صدف – ساعت 4

گوشی را گذاشت.

 

بچه ها اسمش را گذاشته بودند اسلوموشن ! اما او  فقط آرام بود .نه این که کند باشد . خلق و خویش کرم پروانه را تداعی میکرد. حرکت نرم و پله پله تنش را که نمی فهمی کی از این سر تا آن سر راهی  را رفته . یا آن  دهان نا پیدا با گاز زدن های پیاپی و ریز که  هلال های خالی به جا مانده اش بر برگ  کوچکتر از آن هستند که گم شدن ناگهانی برگ را دریابی! حتی پیله شکافته اش هم خبر از دقت و ظرافت دارد .چنان خود را آرام بیرون کشیده که کمتر تار وپودی آسیب ببیند .فقط ای کاش می شد فهمید پروانه اش چه رنگی است!

با لبخندی بی هدف و با حوصله قهوه اش را به هم میزد  دختران بی وقفه و در هم حرف میزدند  بار تکرار کلماتشان بر ذهنش سنگینی میکرد . یادش آمده بود در مدرسه تعداد اصطلاحات زبانی هر معلم را میشمردند و میخندیدند . معلم ریاضی سر یکی از کلاس هایش 370 تا (که) گفته بود !

عکس های عروسی یکی از دخترها دست به دست دور میز میگشت و آن دیگران حسابگرانه تلاش میکردند واقعیت را از ورای تور لباس عروس ومدل لبخند داماد کشف کنند .

عروس پسر خاله اش را کنار داماد در عکس نشان داد و با لحنی لا قیدانه اما نه چندان بی تفاوت او را عاشق بد اقبالی خواند که خواب و خیال دوره نوجوانی اش بوده!!دخترهاسعی میکردند به او بقبولانند:

-  هنوز هم عاشق است ببین چه طور نگاهت کرده  .

- کو کجا؟ 

آرام خواب و خیال نوجوانی اش را به یاد می آورد . شوهر خاله ای چهل و چند ساله .مرد روشن فکری بود و از این که دورادور بت دختر پانزده شانزده ساله ای باشد بدش نمی آمد و بازی موش و گربه سرانجام به سر ریز شدن صبر خاله و عشق آرام انجامیده بود .و همین شد که بعد ها بت شکست و به سایه تحقیر آمیزی در ذهن آرام بدل شد .

قهوه را به لب برد.شکرش کم بود.

 بحث جالب شده بود .گوش داد .دخترها دسته بندی میکردند : آدم ها دو دسته بودند . زن دار و بی زن . آخر دوست دختر که جدی نیست. هست؟ آرام در این که منظور آنها  از آدم ها فقط مردها هستند شک نداشت . ادامه دادند : با مرد زن دار نباید کاری داشت گیرم اکثرشان هم سر و گوششان میجنبد!

یکی از دخترها فورا راز دوستی مشترک را با مردی زن دار بر ملا کردو بقیه روی در هم کشیدند و اورا ..نده خطاب کردند .

آرام ناگهان سردش شد . قهوه دیگر مزه نداشت . لختی احساس گناه در زیرقلبش سنگینی کرد و گذشت .کاش فرسنگ ها دورتر از این جا بود . دورتر از این آدم ها .کاش عشق هم دسته بندی میشناخت .آرام از بازی موش و گربه بیزار بود .آغاز بی پایان به چه دردی میخورد ؟ طنازی بی حاصل مال آدم های ترسو است !

ناگهان موردی تفننی پیش آمد و احساس سرما را پس زد .

 

پسر میز روبه رویی از کنار شانه ی زن  همراهش میز آنها را نگاه میکرد از قضا از تیررس نگاه دختران هم  به دور نماند ه بود  ومایه خنده و شوخی شد. آرام با خود اندیشید  وقتی زنان احساس هم دستی میکنند احساس گناه گم میشود و صمیمیت افزون! پروانه ای به رنگ آبی از کنار پنجره گذشت.